Ένα ποίημα της Lucía Sánchez Saornil

Θέλουμε να γράψουμε ξανά τη λέξη ΓΥΝΑΙΚΑ.
Οι γροθιές υψώνονται, γυναίκες του κόσμου
Προς τους ορίζοντες τους εγκυμονούντες φως
Σε φλεγόμενα μονοπάτια, μπροστά προς το φως.

Fists upraised

από Το Κόσκινο

Διαβάστε επίσης

This entry was posted in Lucia Sánchez Saornil, αναρχισμός, Αναρχισμός στην Ιβηρική Χερσόνησο, Γυναίκες της Αναρχίας (βιογραφίες και κείμενα), Κοινωνική επανάσταση 1936-1939, Μεταφράσεις, Ποίηση and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.