Sail Mohamed (14 Οκτώβρη 1894 – 30 Απρίλη 1953), αλγερινός αντιμιλιταριστής και αναρχικός.

Ο Σαίλ Μοχάμεντ (Sail Mohamed Ameriane ben Amerzaine το πλήρες όνομά του) γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1894 στο Tarbeit-Beni-Ouglis της περιοχής Berber Kabylie της Αλγερίας.

Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο τέθηκε υπό περιορισμό για ανυποταξία και έπειτα λιποτάχτησε από το γαλλικό στρατό. Οι συμπάθειές του για τον αναρχισμό είχαν ήδη αρχίσει να αναπτύσσονται. Στο τέλος του πολέμου, με την ανασυγκρότηση του αναρχικού κινήματος, έγινε μέλος της Union Anarchiste (UA – Αναρχικής Ένωσης).

Οργάνωσε συνελεύσεις με αναρχικές ομάδες του 17ου διαμερίσματος του Παρισιού όπου μίλησε για την εκμετάλλευση σε βάρος των βορειοαφρικανών, στην αραβική και γαλλική γλώσσα.

Οργάνωσε μια αναρχική ομάδα στην περιοχή Aulnay-sous-bois και έγινε ένα από τα αποτελεσματικότερα και ενεργά στελέχη της. 

Τον Ιανουάριο του 1932 έγινε διευθυντής του περιοδικού «L’Eveil Sociale» («Κοινωνική Αφύπνιση»), «περιοδικό του λαού» όπως αυτοχαρακτηριζόταν. Μετά από ένα άρθρο του ενάντια στη στρατοκρατία κατηγορήθηκε για «πρόκληση των στρατιωτών σε ανυπακοή». Η οργάνωση Secours Rouge International (Κόκκινη Διεθνής Βοήθεια – μια οργάνωση της άμεσης επιρροής του Κομμουνιστικού Κόμματος), του προσέφερε την υποστήριξή της, την οποία όμως απέρριψε στο όνομα των θυμάτων του σταλινισμού.

Το 1934, η «Υπόθεση Sail Mohamed» ήρθε άμεσα στο προσκήνιο. Η διαδήλωση των φασιστικών και αντισημιτικών ενώσεων και ομάδων στις 6 Φεβρουαρίου 1934 είχε ως αποτέλεσμα αλυσιδωτές αντιδράσεις στο εργατικό κίνημα. Ο Σαίλ άρχισε να συγκεντρώνει όπλα που τα έκρυβε. Αλλά στις 3 Μαρτίου του ίδιου χρόνου συνελήφθη για «μεταφορά απαγορευμένων όπλων». Το εργατικό κίνημα προσέφερε την υποστήριξή τους, εκτός από το Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο τον κατήγγειλε ως πράκτορα και προβοκάτορα. Καταδικασμένος σε έναν μήνα φυλάκιση και έπειτα σε άλλο ένα μήνα για «κατοχή μαχητικών όπλων» κατέληξε να εκτίσει τέσσερις μήνες στη φυλακή.

Μόλις απελευθερώθηκε ξανάρχισε τον αγώνα Το περιοδικό «L’Eveil Sociale» συγχωνεύτηκε με το «Terre Libre» («Ελεύθερη Χώρα» – μηνιαία εφημερίδα της Alliance Libre des anarchistes du Midi). Ο Σαίλ ήταν υπεύθυνος για την βορειοαφρικανική έκδοση του «Terre Libre».

Προσπάθησε να συγκροτήσει μια αναρχική ομάδα γηγενών αλγερινών, με διάφορες εκκλήσεις και καλέσματα στον αναρχικό Τύπο. Ταυτοχρόνως, συνέχισε να είναι ενεργό μέλος της Union Anarchiste.

Μετά το φρανκικό πραξικόπημα στην Ισπανία, πήρε μέρος στο τμήμα «Sebastian Faure», το γαλλόφωνο τμήμα της αναρχικής Φάλαγγας Ντουρρούτι και τον Σεπτέμβριο του 1936 αναδείχθηκε σε διοικητή του. Τον Νοέμβριο του 1936 πληγώθηκε στο χέρι και επέστρεψε στη Γαλλία, από όπου άρχισε να στέλνει πολλές επιστολές σε διάφορους, περιγράφοντας την κατάσταση του ισπανικού αναρχικού κινήματος.

Με την απελευθέρωση συγκρότησε ξανά την αναρχική ομάδα της περιοχής Aulnay-sous-bois και προσπάθησε να αναβαθμίσει την Επιτροπή Αλγερινών Αναρχικών. Στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Αναρχικής Ομοσπονδίας (Federation Anarchiste) «Le Libertaire», ήταν υπεύθυνος για μια στήλη όπου έγραφε για την κατάσταση στην Αλγερία, ενώ έγραψε σχετική σειρά άρθρων.

Πέθανε τον Απρίλιο του 1953. Ο σύντροφος George Fontenis έκανε μια ομιλία εκ μέρους του αναρχικού κινήματος στην κηδεία του, στις 30 Απριλίου 1953.

* Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο τεύχος 58 του περιοδικού «Organise» της βρετανικής Αναρχικής Ομοσπονδίας. Μετάφραση από το «Ούτε Θεός- Ούτε Αφέντης» στη Μελβούρνη στις 4 Οκτωβρίου 2005.

http://ngnm.vrahokipos.net

Sail Mohamed

Δημοσιεύθηκε στην Αναρχισμός της Μεσογείου, Βιογραφίες και χαρακτηρίσθηκε , , , , . Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.